แหล่งเรือจมซิเรบอน (Cirebon Shipwreck) ถูกพบครั้งแรกโดย ชาวประมงท้องถิ่น จากการพบเซรามิกของจีนในอวนจับปลา ในปี ค.ศ. 2003 ที่ระดับความลึกมากกว่า 50เมตร นอกชายฝั่งตอนเหนือ 90 ไมล์ทะเล ของเกาะชวา อินโดนีเซีย ใกล้เมืองซิเรบอน โดยได้รับการขุดค้นจากบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในปี ค.ศ. 2004 มีการค้นพบโบราณวัตถุ (artifacts) ราว 250,000 ชิ้น โดย 65% เป็นเซรามิกจีน (Five Dynasties period of 10th – century Imperial China) และเซรามิกอื่นๆ, 10% เป็นเครื่องแก้ว(Glassware) ตะวันออกใกล้และอินเดีย อัญมณี และส่วนที่เหลือประกอบด้วยแท่งโลหะ เครื่องมือที่ผลิตขึ้นจากเหล็ก และโลหะอื่นๆ ซึ่งจากหลักฐานเครื่องถ้วยจีน และเหรียญเงินจีนที่พบในแหล่งเรือจมนี้ ทำให้ทราบได้ว่ามีอายุอยู่ในช่วงรอยต่อระหว่าง ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์ซ่ง หรือ ในช่วงราวคริสต์ศตวรรษ ที่ 10
เครื่องแก้วอิสลามที่พบในแหล่งเรือจมซิเรบอน สันนิษฐานว่าถูกผลิตขึ้นในประเทศอิหร่าน และพบการกระจายตัวในหลายพื้นที่ทั่วโลก เช่น มองโกเลีย, จีน, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย เป็นหลักฐานพยานประจักษ์ที่แสดงถึงการติดต่อระหว่างโลกตะวันตก (อาหรับ) กับโลกตะวันออก (จีน, เอเชียตะวันออกเฉียงใต้) เป็นหลักฐานสำคัญที่บ่งบอกได้ว่าเป็นช่วงแรกเริ่มที่อาณาจักรอิสลามได้ขยายอิทธิพล เข้ามาสู่ดินแดนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แล้ว ผ่านการค้าทางทะเลที่เกิดขึ้นในช่วงคริสต์ศวรรษที่ 10 ประกอบกับข้อมูลสินค้าประเภทอื่น ๆ ในแหล่งเรือซิเรบอน ก็มีความสอดคล้องกันในเรื่องของช่วงเวลา และมีความเชื่อมโยงการติดต่อค้าขายกับประเทศจีนในสมัยราชวงศ์ซ่งในภายหลัง
ผู้เขียน: ศุภชัย โนนวังชัย
รายละเอียดเพิ่มเติม : ไฟล์แนบ PDF
